Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιστοριες για αγριους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιστοριες για αγριους. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

18/11/07

Γι'αυτούς που επιμένουν στα ίδια λάθη

Είχαν καιρό μπροστά τους. Δεν υπήρχε καμία ελπίδα, έτσι κι αλλιώς, να τα λύσουνε όλα απόψε. Μετά από τόσο καιρό, είχαν ξεσυνηθίσει ο ένας τον άλλο.
Ο γάμος αλλάζει τις σχέσεις των ανθρώπων. Και τώρα, με μια συγκινητική αμηχανία, προσποιούνταν ότι όλα ήταν όπως πριν, ότι θυμόταν ο ένας τις μικρο-παραξενιές του άλλου, πόσα παγάκια στο ουϊσκι, πόσες κουταλιές ζάχαρη στον καφέ και τέτοια μικρά πραγματάκια, καθοριστικά όμως για μια συγκατοίκηση χωρίς γκρίνιες και παράπονα. Εκείνος ήδη ένιωθε αρκετά ηττημένος, ώστε να ν' ανοίξει καινούργιο μέτωπο. Είχε αποφασίσει να το παίξει σίγουρος, άνετος, πολυάσχολος και συνάμα ευγενής και διακριτικός. Θ' απέφευγε έτσι τις οικειότητες , που συχνά οδηγούν σε εξομολογήσεις προσωπικές και, το χειρότερο, σε δεσμεύσεις του στυλ, για πάντα μαζί και τέτοια. Εξ άλλου, μόλις είχε θάψει τον άντρα της. Της ήταν εξίσου δύσκολο να συγκατοικεί με έναν άντρα τόσο νεώτερό της , και μάλιστα ορκισμένο εργένη. Εκείνος ετοίμασε τα ποτά, και με μια άνεση που πάντα θαύμαζε, σήκωσε το ποτήρι για πρόποση "Καλώς ήλθες μαμά, στην υγειά σου"...

13/11/07

Xρώματα κι αρώματα

Δεν μπορούσε να το φανταστεί. Μετά από τόσο καιρό υπομονής, έφτανε στο στόχο του χωρίς ενδιαφέρον πια.

Οι διακοπές τελείωναν κι ο ίδιος είχε ήδη από μέρες ετοιμάσει τα μπαγκάζια του. Είχε επισκεφθεί όλα εκείνα τα μέρη που ένας αξιοπρεπής τουρίστας φωτογραφίζει, είχε αγοράσει δεκάδες μικρές φτηνές βλακείες για φίλους και μη, είχε γευτεί όλες τις παραδοσιακές τοπικές λιχουδιές κι είχε αφεθεί σε κάθε ηδονική απόλαυση χωρίς ενοχές.

Κι όμως, δεν ένιωθε καμία αλλαγή μέσα του, και δεν είχε κανένα πρόβλημα που θα γύριζε πίσω στη βροχή και το κρύο.

Επιτέλους ! Όλα θα ήταν όπως πριν. Η μητέρα του το είπε καθαρά. Έλα και κάνε ό,τι θες. Κι εκείνος ερμηνεύοντας σωστά, όπως πίστευε, τη ρήση της μητέρας του, δεν έκανε τίποτα.
Posted by Picasa

28/10/07

boomerang

O ίδιος δεν είχε καμία όρεξη να ασχοληθεί με επιχειρήσεις .Ήταν πια πολύ αργά γι' αυτόν...δεν πήγε στη σχολή καλών τεχνών, γιατί ο μπαμπάς έφριξε με την ιδέα, δεν παντρεύηκε την Ηρώ ,γιατί δεν ήθελε η μαμά, δεν...δεν...Τώρα θα έπαιρνε εκδίκηση ...
Το σχέδιο ήταν απλό. Θα έφευγε οριστικά.Η τεράστια περιουσία θα έμενε χωρίς αποδέκτη και οι τελευταίοι μήνες της ζωής του μπαμπά θα ήταν ό,τι πιο φρικτό...Το χειρότερο δε ήταν, ότι ο μπαμπάς θα κληρονομούσε την περιουσία του εκ νέου, λίγο καιρό πριν πεθάνει...σατανικό!!!
Μετά το επιδόρπιο ανέβηκε στο δωμάτιό του ...Σε λίγο θα κατέβαινε στο σαλόνι, θα αγόρευε το λόγο που μήνες προετοίμαζε με κάθε επισημότητα ...και θα έπεφτε νεκρός μπροστά στα έντρομα μάτια τους...ήθελε να δεί το δυνάστη του ανήμπορο, εμβρόντητο ...μπροστά στην τεράστια ψυχική δύναμη του γιού του.Κατάπιε το κίτρινο υγρό με βιαστικές κινήσεις για να μην κάνει πίσω ...Ήταν συνεπαρμένος από την αποφασιστικότητά του, όταν είδε μπροστά του τον πατέρα του."Αύριο αγόρι μου μπορεί να μη ζω, και ξέρω πολύ καλά ότι δε θες ν' ασχοληθείς με τις επιχειρήσεις. Γι αυτό αποφάσισα να συναινέσω στο γάμο της αδελφής σου με κείνον τον προικοθήρα και συ να κάνεις με την περιουσία σου ό,τι θέλεις."

27/10/07

σατανικη εκδικηση

Τα πράγματα πήγαιναν καλά .Κανείς δεν είχε καταλάβει τα υποχθόνια σχέδιά του.
θα πήγαινε μια βόλτα το σκύλο για ξεκάρφωμα, θα τρώγανε στη μεγάλη τραπεζαρία όλοι μαζί,
θα συμφωνούσε με κάθε ανοησία της μαμάς, με όλες τις αηδίες που απασχολούν τη γεροντοκόρη αδελφή του, αλλά προπάντων θα συμμεριζόταν τα μεγαλεπήβολα σχέδια του μπαμπά για επέκταση της επιχείρησης εκτός επικράτειας. Αυτό το τελευταίο έπρεπε να το προσέξει πολύ, ο μπαμπάς δεν υπήρξε ποτέ αφελής. Αν του πεις πάνω από ένα ¨μα ..φυσικά , βεβαίως , συμφωνώ" σε κατατάσσει στους μαλάκες και σπάνια αλλάζεις κατηγορία. Το πρόβλημα φυσικά δεν ήταν ούτε η κατηγορία, ούτε η κατάταξη, αλλά η περιουσία...η τεράστια περιουσία του μπαμπά, που μόλις πριν λίγο τη δώρισε στα παιδιά του, για να μην πληρώσουν φόρο κληρονομίας, αφού ο ίδιος είχε μόνο λίγους μήνες ζωής. Δεν έπρεπε να ψυλλιαστεί τίποτε...(συνεχίζεται)

23/10/07

ημερολογιο ενος αδεσμευτου

Η μέρα κύλησε ήρεμα...
Το μενού ήταν απλό...
Θα τρώγαμε για δείπνο μια δήθεν trendy αηδία, θα το συνοδεύαμε με ένα in κρασί, για επιδόρπιο φράουλες με κάτι ασαφές, κεράκια, μουσική...γενικά ατμόσφαιρα κατάλληλη
για βαρύγδουπες δηλώσεις και ασυνήθιστες προτάσεις.
Ποιά θα ήταν άραγε η αντίδρασή της; Θα δεχόταν την πρότασή μου;
"πρέπει να χωρίσουμε..."...δεν είναι κι εύκολο να δεχτεί κάτι τέτοιο μετά από τόσα χρόνια συμβίωσης, τόσες θυσίες, τόσα έξοδα κ.α. Παλιά με άφηνε να την χαϊδεύω,να την φιλάω, κοιμόμασταν μαζί πάντα...τώρα...σίγουρα έχει εραστή(;)Ντρινννν!!!!Αυτή είναι...πάω
τρέχοντας στην πόρτα : ¨μαμά ξέχασες πάλι τα κλειδιά σου; Τι θα γίνει αν μια μέρα, κούφια η ώρα, χωρίσουμε;¨